Afrikadag 2009: een impressie
Door Janneke Juffermans
De Afrikadag 2009, jaarlijks georganiseerd door de Evert Vermeer Stichting, staat altijd ruim van tevoren gepland in mijn agenda. Met mijn geliefde en een van onze dochters vertrok ik op 25 april naar Den Haag. Sandrine (5) bracht ik naar het kinderprogramma waar ze, voor het eerst in haar leven, een naamgenootje ontmoette, een meisje met ouders uit Afrika.
Iets later schoof ik aan bij Jan Pronk, die op dat moment zijn nieuwe boek aan het toelichten was, getiteld: ´Het pantser afleggen. Ideeën voor een open politiek´. Hij betoogde onder andere dat er volgens hem een noodzaak is voor hervormingen in specifieke sectoren van de ontwikkelingshulp, bijvoorbeeld bij de VN. Hij pleitte er voor dat hulp zich richt op conflictsituaties. Goed bestuur zou geen criterium mogen zijn voor hulp, maar een gewenste uitkomst van de hulp. Ons waardensysteem zou zich moeten ontwikkelen in de richting van inclusief denken, tot het eigen welzijn behoort het welzijn van de ander. Hij refereerde hierbij ook aan de Afrikaanse filosofie van Ubuntu. Pronk gaf aan optimistisch te zijn over de huidige jongeren die volgens hem nieuwsgierig en geïnteresseerd zijn in andere culturen. Bovendien gebruiken ze communicatiemiddelen, zoals internet, die buiten de kanalen vallen waarin de westerse individualistische waarden overgebracht worden, zoals onderwijs, media, televisie. Dit geeft hem hoop voor de toekomst.
Na een lekkere en verantwoorde lunch volgde ik de workshop over kinderrechten in Afrika. Het African Child Policy Forum, een Panafrikaans beleids – en lobbycentrum op het gebied van kinderrechten, heeft een rapport uitgebracht waarin alle Afrikaanse regeringen zijn onderzocht op basis van de beschikbare gegevens om te kijken in hoeverre ze kindvriendelijk zijn en de rechten van het kind respecteren. Het rapport wat hierover geschreven is, is bijzonder omdat het van Afrikaanse bodem is en omdat het een instrument is waarmee bestuurders ter verantwoording kunnen worden geroepen. Voor meer informatie www.africanchildforum.org
Aan het eind van de dag gaf Angelique Kidjo acte de presence, het klonk goed, toch vertrokken wij weer naar het station. Sandrine was geschminkt als Afrikaanse (uiteraard!) poes en sprong over de kanaaltjes met water die het plein van de hogeschool Den Haag verfraaien. Ze vroeg of dit nu Afrika was en ik antwoordde: nee, dit was niet écht Afrika, dit waren allemaal mensen die het leuk vinden om met elkaar over Afrika te práten. Naast ons liep iemand een andere bezoeker die daar om moest grinniken...